De bizon

Ik wandel door een klein stadje. Ik ben hier nog nooit eerder geweest maar toch voelt het vertrouwd aan. Het is stralend weer, de zon schijnt.
Voor me doemt een figuur op. Een man vermoed ik, een soort van monnik, in een lang donker gewaad met een kap. Hij wenkt me, ik moet hem volgen.
Hij leidt me door de smalle straatjes, eens links, dan weer rechts. Hij houdt halt voor een klein huisje in de rij, kijk even achterom en stapt naar binnen.
Ik blijf staan voor de deur en kijk omhoog. Mijn hand reikt naar de grote deurknop, ik moet me bukken om naar binnen te gaan.

Het duurt even voor mijn ogen aan het halfduister gewend zijn. Ik bevind me in een énorme lege ruimte. Het is er zo groot dat ik niet kan zien waar de zaal eindigt of begint. Her en der zie ik dezelfde figuren lopen als de monnik die me hierheen bracht. Reusachtige, felgekleurde glas-in-loodramen laten het zonlicht naar binnen. Ik zie wat stof dansen in een oranje lichtbundel.

Dan zie ik, enkele meters bij me vandaan, een dier staan. Ik knijp mijn ogen samen om het beter te kunnen zien. Het is een bizon en hij ziet er vervaarlijk uit, monsterlijk bijna. Zijn ogen lijken te gloeien en hij briest luid. Vier monniken proberen hem in bedwang te houden met dikke kettingen. Hij schudt wild met zijn kop, heeft me geroken en staart me aan...

De vier monniken leiden het dier tot bij mij. Ik ben bang. Ik voel een zweetdruppeltje langs mijn slaap glijden. Ik wil wegrennen maar het lukt niet, mijn benen luisteren niet naar me. Ik kan enkel naar de bizon kijken...
Ze komen steeds dichter, tot hij zo dichtbij is dat zijn vacht in mijn neus kriebelt. Dan maken ze hem los. De monniken laten me alleen met het monster.
Ik zie wolkjes adem uit zijn neus komen. Hij besnuffelt me en ik knijp mijn ogen stijf dicht. Ik weet zeker dat hij me zal verslinden, ik ben vast één of ander offer maar dan...

Dan knielt hij voor me. Hij zakt door zijn voorpoten, voor me, op de grond, zijn kop gebogen. Ik zet een stap voorwaarts en leg mijn hand op zijn kop. Hij maakt een tevreden, grommend geluid. Ik omhels hem en de tranen biggelen over mijn wangen.

Dan word ik wakker...
Deze droom heeft me nooit losgelaten en ik heb nooit echt begrepen wat hij betekende.
Ik mis mijn bizon...